Najczęstszą przyczyną wymiany stawu kolanowego/biodrowego na endoprotezę ( wewnętrzną protezę ) jest choroba zwyrodnieniowa, pojawiająca się wraz z wiekiem.

Dochodzi w niej do starcia chrząstki stawowej, odsłonięcia kości, co z kolei wywołuje ból stawu podczas ruchu. Do degradacji chrząstki mogą przyczynić się również dawne urazy, złamania, nadwaga, nieprawidłowe obciążanie stawu ( np. kolana szpotawe lub koślawe ) czy stany zapalne w przebiegu chorób reumatycznych. U pacjentów starszych, o niewielkich potrzebach aktywności ruchowej, stosuje się endoprotezę cementową. U ludzi młodych, aktywnych fizycznie zmierza się do stosowania implantów niecementowych. Po zabiegu operacyjnym konieczne jest odciążenie przez pewien czas chorej nogi za pomocą kul, przy czym okres ten dla protezy bezcementowej jest dłuższy.

Rehabilitacja pooperacyjna ukierunkowana jest na zmniejszenie obrzęku operowanej kończyny, poprawę zakresu ruchu w stawie oraz wzmocnienie osłabionych mięśni. Ponadto pacjent musi przestrzegać pewnych ograniczeń. W przypadku endoprotezy biodra nie wolno wykonywać zbyt głębokich skłonów, siadać na zbyt niskim sedesie, zakładać nogi na nogę, kłaść się bez poduszki umieszczonej między kolanami. Pacjent musi nauczyć się odpowiedniego schodzenia i wychodzenia po schodach, aby nie doszło do dyslokacji protezy. Po operacji endoprotezy kolana zaleca się stosowanie szyny CPM ( artromot ) do ciągłego ruchu biernego, co znacznie poprawia ruchomość w kolanie.